Jako młody człowiek był członkiem partii komunistycznej, jednak po wydarzeniach węgierskich 1956 radykalnie zmienił poglądy.

Jego syn, Martin Amis, również był pisarzem.

Poglądy na temat fantastyki naukowej Uważał, że fantastyka naukowa to klasa narracji prozatorskiej, która przedstawia sytuacje, które nie mogłyby zdarzyć się w świecie, który znamy. Jednocześnie są one hipotetycznie postulowane na podstawie jakiegoś odkrycia naukowego, technicznego, pseudonaukowego lub pseudotechnicznego, pochodzenia ziemskiego, lub pozaziemskiego. Uznawał, że w określeniu „science-fiction”, to część „fiction” prowadzi do problemów ze zdefiniowaniem gatunku. Zauważył, że wiele dzieł jedynie marginalnie wspomina o istniejących teoriach i technikach.

Uważał, że gatunek ten różni się od fantasy tym, że fantasy drwi sobie z faktów, tam, gdzie fantastyka naukowa jest im w miarę możliwości wierna. Według niego science-fiction przedstawia z prawdopodobieństwem ludzkie skutki spektakularnych zmian w otoczeniu, wprowadzonych celowo, bądź losowych. Zwracał też uwagę na to, że bohater w takich powieściach musi opierać się na znanych schematach, ponieważ zajmuje się nie zawiłościami osobowości, ale ogólną kondycją ludzkiego gatunku.