Po klęsce pod Midway Połączona Flota wyciągnęła wnioski i dokonała zmian organizacyjnych, a także taktycznych. 1. Flota Powietrzna została przekształcona w 3. Flotę i stała się podstawową siłą uderzeniową Połączonej FlotyMark Stille: Pacific Carrier War, s. 161–163.. Każdy z jedynie dwóch dywizjonów lotniskowców tworzyły teraz nominalnie dwa duże lotniskowce i jeden lotniskowiec lekkiRichard Frank: Guadalcanal, s. 159–160.. Po utracie „Akagi” i „Kagi” pod Midway, tworzące uprzednio 5. dywizjon lotniskowców „Shōkaku” i „Zuikaku”, weszły w skład 1. dywizjonu. Okręty te przenosiły teraz 27 samolotów myśliwskich Mitsubishi A6M „Zero” każdy – znacznie więcej niż podczas bitwy na Morzu Koralowym, 27 bombowców nurkujących i 18 bombowców torpedowych. Przydzielony do ich dywizjonu lekki lotniskowiec „Ryūjō” przenosił natomiast jedynie samoloty myśliwskie i torpedowe. + Skład sił japońskichRichard Frank: Guadalcanal, s. 167–172. 3. Flota (wadm. Chūichi Nagumo) 1. dywizjon lotniskowców „Shōkaku”, „Zuikaku” 10. i 18. dywizjon niszczycieli: „Kazagumo”, , „Makigumo”, „Hatsukaze”, „Akizuki” Zespół Wsparcia (kadm. Hiroaki Abe) 11. dywizjon pancerników „Hiei”, „Kirishima” 7. i 8. dywizjon krążowników „Kumano”, , „Chikuma” 10. eskadra niszczycieli „Nagara” 4. dywizjon: „Nowaki”, „Maikaze”, „Tanikaze” Zespół Wydzielony (kadm.