Chūichi Hara) Lotniskowiec lekki „Ryūjō” Krążownik ciężki „Tone” Niszczyciele: , 2. Flota (wadm. Nobutake Kondō) 4. dywizjon krążowników „Atago”, „Maya”, „Takao” 5. dywizjon krążowników „Haguro”, „Myōkō” 4. eskadra niszczycieli(9. i 15. dywizjon) „Yura” , „Oyashio”, „Hayashio”, , Transp. wodnosamolotów „Chitose” Takie ukompletowanie oddawało zmianę taktyki, przez zwiększenie liczby samolotów myśliwskich i bombowych, kosztem bardziej narażonych samolotów torpedowych. Samoloty na pokładach hangarowych lotniskowców nie były zatankowane i uzbrojone, jeśli nie było to konieczne. Poprawiono też rozpoznanie lotnicze, zaś około 110 do 150 mil przed zespołem lotniskowców, pływał zespół okrętów których zadaniem było zatopienie okrętów przeciwnika uszkodzonych przez samoloty pokładowe, a także ściągnięcie na siebie uderzenia wrogiego lotnictwa pokładowego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa koło wschodnich Wysp Salomona · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.