Na podbitych terenach zakładano stałe obozy wojskowe (castrum romanum), które dały początek licznym miastom, funkcjonującym do dzisiaj, takich jak np. Londyn lub Kolonia.
Architektura rzymska wywarła duży wpływ na rozwijającą się architekturę wczesnego chrześcijaństwa i architekturę cesarstwa wschodniorzymskiego.
Urbanistyka miast rzymskich Urbanistyka rzymska stanowiła jeden z kluczowych elementów rozwoju cywilizacyjnego Imperium Rzymskiego. Nowo zakładane miasta opierały się na regularnym układzie siatki ulic, inspirowanym wcześniejszymi wzorcami etruskimi i greckimi. Plan miasta był zwykle prostokątny, a jego centralnymi osiami były:
Cardo – główna ulica biegnąca z północy na południe, Decumanus – przecinająca ją pod kątem prostym oś wschód-zachód.
W miejscu przecięcia obu osi lokalizowano forum – centralny plac pełniący funkcję polityczną, religijną i handlową.
Regularny układ siatki ulic oraz starannie zaplanowana infrastruktura zapewniały funkcjonalność i spójność przestrzenną miast, tworząc wzorce urbanistyczne stosowane przez wieki w Europie i regionie śródziemnomorskim.
Rzymskie miasta miały wyraźnie wyodrębnione strefy funkcjonalne: