Uczył się w kalwińskim gimnazjum w Słucku, a od 1879 w IV Gimnazjum w Warszawie, które musiał opuścić w 1882 w związku z uczestnictwem w nielegalnych socjalistycznych kółkach samokształceniowych. Latem 1884 zdał egzamin maturalny w Słucku.
W Socjalno-Rewolucyjnej Partii Proletariat W tym roku rozpoczął działalność w kółku Socjalno-Rewolucyjnej Partii Proletariat prowadzonym przez Marię Bohuszewiczówną. Od stycznia do lipca 1885 studiował medycynę na uniwersytecie w Dorpacie (obecnie Tartu, Estonia). Następnie przybył do Warszawy, skąd po aresztowaniach członków partii we wrześniu 1885 udał się do Lwowa. Tam podjął razem z Ludwikiem Krzywickim działalność publicystyczną w piśmie „Praca”. W związku ze swoją działalnością został aresztowany i wydalony z Austrii. Po powrocie do Warszawy, jako członek „Proletariatu”, zagrożony aresztowaniem jako człowiek zamożny wyjechał za granicęJan Kancewicz, Jodko-Narkiewicz Witold Tomasz (1964-1924), w: Słownik Biograficzny Działaczy Polskiego Ruchu Robotniczego, pod red. Feliksa Tycha, t. 2, Warszawa 1987, s. 726. Od maja do października 1886 kontynuował studia medyczne w Würzburgu, a następnie prawo na Sorbonie w Paryżu, które ukończył w 1889.