Grunwald – pomorska siatka dywersji pozafrontowej tworzona w 1939 r. na obszarze Dowództwa Okręgu Korpusu nr VIII i Wolnego Miasta Gdańska wobec zbliżającej się agresji Niemiec na Polskę, inne nazwy: Tajna Organizacja Konspiracyjna, Lotne Oddziały Bojowe, Milcząca Armia.
Siatkę Grunwaldu polskie władze wojskowe (Wydział Specjalny Oddziału II Wywiadowczego Sztabu Generalnego WP) zaczęły organizować od wiosny 1939 r. w oparciu o działaczy takich organizacji, jak: Federacja Polskich Związków Obrońców Ojczyzny, Związek Oficerów Rezerwy Rzeczypospolitej Polskiej, Związek Podoficerów Rezerwy, Związek Harcerstwa Polskiego. Ich członkowie przechodzili zaprzysiężenie, specjalne przeszkolenie dywersyjne i wywiadowcze, a następnie byli wyposażani w środki walki przez sztab DOK nr VIII i przydzielani do 3-osobowych patroli dywersyjnych, które miały prowadzić działalność przeciwko okupantowi po zajęciu Pomorza przez Niemców. Utajnione komórki Grunwaldu powstały w różnych miastach Pomorza, m.in. w Brodnicy, Toruniu, Bydgoszczy, Grudziądzu, Jabłonowie, Górznie. Prawdopodobnie nadzór nad strukturami Grunwaldu sprawował Samodzielny Referat Informacyjny DOK w składzie: kpt. Ludwik Cyrkler, zastępca – kpt. Stanisław Wiśniewski, referenci – kpt. Stefan Retmaniak i por. Edmund Wojciechowski, kierownik placówki oficerskiej w Bydgoszczy – kpt.