Batalion Śmierci za Wolność (również Bataliony Śmierci za Wolność) – polska młodzieżowa organizacja konspiracyjna działająca w latach 1939–1940 na terenie Torunia. Skupiała młodzież gotową do walki przeciwko Niemcom. Jej liderem był prof. Zygmunt Moczyński.
Początek działalności Batalion powstał pod koniec 1939 roku. Dokładna data powstania organizacji jest nieznana. Źródła podają, że Batalion mógł powstać na przełomie października i listopada lub w grudniu 1939 roku. Według relacji Waltera Hoppego, organizację zawiązano w listopadzie, w mieszkaniu przy ul. Wodnej (ob. ul. PCK), na rogu ul. Podgórnej w Toruniu. Prawdopodobnie Batalion mógł być zawiązany w rzeźni, będącej przybudówką majątku rodziny Falkowskich.
Organizacja działała na terenie Torunia. Skupiała młodzież z Gimnazjum Męskiego im. Mikołaja Kopernika, Gimnazjum Żeńskiego im. Królowej Jadwigi i toruńskich zawodówek, gotową do walki przeciwko Niemcom. Wśród członków byli również harcerze i członkowie Przysposobienia Wojskowego. Dokładna liczba członków Batalionu nie jest znana. Zdaniem Konrada Ciechanowskiego organizacja liczyła ok. 200 członków. Krzysztof Komorowski podaje ok. 400 członków.