Liderem organizacji był prof. Zygmunt Moczyński. Prof. Moczyński uchodzi powszechnie za założyciela lub współzałożyciela Batalionu, aczkolwiek według relacji Waltera Hoppego, inicjatorami organizacji byli por. Waldemar Geringer, ppor. rez. Alfons Zaborowski (obaj związani z Komendą Obrońców Polski, KOP) oraz on sam. Prof. Moczyński miał zaś bezpośrednio opiekować się młodzieżą. Ważniejszymi członkami byli ponadto: prefekt ks. Leon Główczewski, pedagogowie Wanda Bukiewicz, Bernard i Wacław Wiśniewscy, uczniowie: Jadwiga Kowalska, Henryk Czyżniewski, Wacław Holc, Alfons Mirecki. Większość z nich również uchodzi za współzałożycieli organizacji.
Według historyk Lidii Smentek, powstanie organizacji miało być odpowiedzią na masowe aresztowanie młodzieży działającej w Przysposobieniu Wojskowym na przełomie września i października 1939 roku.
Działalność Organizacja prowadziła działalność propagandową, zwiadowczą, sabotażową, udzielała pomocy rodzinom, których członkowie byli aresztowani i więzieni, oraz jeńcom obozów na Podgórzu i Rudaku. Członkowie mieli za zadanie zrywać plakaty i flagi niemieckie, rozlepiać odezwy do ludności, kolportować prasę podziemną.