W latach 1883–1897 był administratorem parafii i dziekanem we Włoszczowie.
Dwukrotnie był proboszczem parafii Matki Boskiej Anielskiej w Dąbrowie Górniczej (1897–1902 i 1906–1916), gdzie rozwinął intensywną działalność duszpasterską i społeczno-kulturalną. W 1911 r. Stowarzyszenie Robotników Chrześcijańskich przy parafii, na którego czele stał ks. Grzegorz Augustynik, zakupiło działkę przy dawnej ulicy Staropocztowej, na której wybudowano budynek z salą widowiskową, która odtąd służyła jako miejsce spotkań członków stowarzyszenia. Na sali widowiskowej organizowane były różnego rodzaju wykłady i pogadanki. W budynku tym mieściła się także biblioteka oraz kółko teatralne. Został budowniczym kościoła Matki Boskiej Anielskiej w Dąbrowie Górniczej. Projekt kościoła jest autorstwa Stefana Pomiana Pomianowskiego; zgodnie z projektem miał powstać kościół o trzech nawach, wkomponowany w istniejący stary kościół pw. św. Aleksandra. Nowemu kościołowi nadano tytuł Najświętszej Marii Panny Anielskiej. Budowa trwała czternaście lat. W 1912 r. dokonano konsekracji kościoła. Powstała monumentalna neogotycka świątynia o wymiarach: długość 68 m, szerokość 30 m, wysokość wewnątrz 30 m i wieżach, z których najwyższa ma wysokość 86 m. Przy okazji pobytu w Rzymie w 1900 r. ks.