Grzegorz Augustynik podjął starania o uzyskanie odpustu dla kościoła Matki Boskiej Anielskiej. Na mocy breve Leona XIII z 19 marca 1901 r. został on podniesiony do godności bazyliki i odtąd nosi tytuł probazyliki.
W latach 1902–1906 zarządzał parafią Książ Wielki. W 1916 r. przeniósł się do diecezji włocławskiej, gdzie został proboszczem i dziekanem w Łasku. W 1921 r. zrezygnował z działalności duszpasterskiej i zamieszkał na Jasnej Górze, gdzie przywdział habit paulinów. Prowadził intensywną działalność piśmienniczą – obejmującą łącznie 45 pozycji zwartych i liczne artykuły z problematyki społeczno-religijnej. Był autorem bardzo popularnego śpiewnika kościelnego.
Zmarł 10 listopada 1929 r. w Krakowie. Został pochowany 15 listopada 1929 r. w Dąbrowie Górniczej, w kaplicy Porcjunkuli przy sanktuarium Matki Bożej Anielskiej.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (27 listopada 1929)M.P. z 1929 r. nr 276, poz. 638 „za zasługi na polu pracy niepodległościowej i społecznej” - jako Grzegorz Augustyniak. Krzyż Legionowy Krzyż „Pro Ecclesia et Pontifice” (Stolica Apostolska, 1908)