mały|Witraż w bazylice watykańskiej
Duch Święty (hebr. רוּחַ הַקֹּדֶשׁ Ruach ha-Kodesz, gr. to hagion Pneuma lub to Pneuma to hagion, łac. Spiritus Sanctus) – w większości religii chrześcijańskich trzecia Osoba Trójcy Świętej, równa Ojcu i Synowi w bóstwie, majestacie, substancji i naturze. Nie jest bytem zrodzonym ani stworzonym. Pochodzenie Ducha Świętego interpretowane jest zależnie od tradycji chrześcijańskiej: według tradycji zachodniej Duch pochodzi od Ojca i Syna; w tradycji wschodniej – od Ojca przez Syna (zob. filioque); według doktryn antytrynitarnych nie jest Osobą Boską, często uważana jest jedynie za przejaw działalności Bożej lub moc Bożą.
Stary Testament Duch Święty pojawia się wedle części komentatorów w Starym Testamencie już w drugim wersecie Księgi Rodzaju: „(...) a Duch Boży unosił się nad wodami”, jednakże należy przyjąć, iż użyte tu pojęcie Ducha Bożego (ruah) należy rozumieć jako wiatr, powiew, powietrze lub tchnienieW talmudycznym traktacie Chagiga 15a Ducha Bożego unoszącego się nad wodami porównano do unoszenia się gołębicy (Nowy komentarz biblijny – Ewangelia według świętego Mateusza, Edycja św. Pawła 2005 cz.1, s. 167).. Stąd w podanym tekście nie oznacza osoby Ducha Świętego, lecz twórczą moc Bożą.