Projekt zaatakowany przez Różę Luksemburg, doprowadził do kompromisowej uchwały Kongresu o prawie każdej narodowości do samostanowienia.
W styczniu 1899 r. na V Zjeździe ZZPS w Paryżu postanowiono przekazać „Przedświt” krajowej PPS, zaś na VI Zjeździe w Zurychu w 1900 r. postanowiono o zlikwidowaniu Związku Zagranicznego Polskich Socjalistów i przekształcenie w Oddział Zagraniczny PPS kierowany przez Komitet Zagraniczny PPS w Londynie, podlegający Centralnemu Komitetowi Robotniczemu PPS w kraju. Sekretariat Komitetu Zagranicznego objął wówczas Bolesław Antoni Jędrzejowski, zaś funkcję redaktora „Przedświtu” pełnił nadal Leon Wasilewski.
Struktura Związku Zagranicznego Polskich Socjalistów Na Zjeździe w Paryżu w (1892) wyłoniono Centralizację (Zarząd) w składzie: Bolesław Jędrzejowski ps. „Bolesław”, Jan Lorentowicz ps. „Zdzisław”, Edward Abramowski ps. „Józef”, Stanisław Wojciechowski ps. „Wacław”, Feliks Perl ps. „Feliks” kierujący działaniami ZPPS. Potem Lorentowicza zastąpił Aleksander Dębski.
W 1897 r.