Podczas tej misji satelita przez dwa dni dokonywał badań Słońca i wiatru słonecznego. Następnie załoga przechwyciła go i umieściła w ładowni promu. Po wykonaniu zaplanowanego programu, 7 listopada 1998 wahadłowiec Discovery wylądował w KSC.
STS-104 (Atlantis F-24) 12 lipca 2001 po raz trzeci poleciał w kosmos, tym razem jako dowódca misji STS-104, realizowanej przez załogę promu Atlantis. W wyprawie uczestniczyli także: Charles Hobaugh (pilot wahadłowca), Michael Gernhardt (MS-1), Janet Kavandi (MS-2) oraz James F. Reilly II (MS-3). Był to dziesiąty lot wahadłowca na Międzynarodową Stację Kosmiczną z tzw. misją montażową (ISS 7A). Podczas wyprawy załoga promu pracowała wspólnie z członkami stałej obsady ISS. Astronauci Gernhardt i Reilly trzykrotnie wychodzili na zewnątrz stacji kosmicznej, dokonując prac montażowych: 15 lipca przez blisko sześć godzin instalowali na bocznym węźle cumowniczym modułu Unity ważącą 6,5 tony śluzę powietrzną Quest, 18 lipca wyposażyli moduł w trzy zbiorniki z powietrzem oraz sprawdzili ich szczelność, zaś 21 lipca podłączyli czwarty zbiornik z powietrzem i dokonali przeglądu mechanizmu rozkładania baterii słonecznych – wtedy też po raz pierwszy do wyjścia w otwartą przestrzeń kosmiczną została użyta śluza Quest. Spacery kosmiczne Gernhardta i Reilly’ego trwały łącznie 16,5 godziny.