Zajmował się uzupełnianiem i drukowaniem Leksykonu Polactwa w Niemczech, publikacji mającej na celu ochronę polskości w III Rzeszy. Przez pewien czas zastępował także redaktora naczelnego „Nowin Codziennych” w Opolu. W połowie lat 30. nawiązał współpracę z Polskim Radiem w Katowicach oraz ze środowiskiem katowickiej „Kuźnicy” i „Fantany” – skupioną wokół Pawła Musioła grupą przedstawicieli młodej inteligencji śląskiej.

W sierpniu 1939, poszukiwany przez funkcjonariuszy gestapo, uciekł do Polski. We wrześniu został spikerem w Polskim Radiu (pod pseudonimem „Jan Gor”). Podczas okupacji, którą przeżył głównie w Warszawie, pracował m.in. jako kontroler kartek żywnościowych w warszawskim magistracie. Ukrywał się przed Niemcami, posługując dokumentami wystawionymi na nazwisko Jan Krzemiński. Uczestniczył w ruchu oporu w Organizacji Ziem Zachodnich „Ojczyzna”, był pracownikiem Sekcji Polskiego Radia Delegatury Rządu na Kraj. Współpracował także z innymi instytucjami polskiego państwa podziemnego – Biurem Zachodnim Delegatury Rządu na Kraj, Sekcją Zachodnią Departamentu Informacji i Prasy Rządu RP, Biurem Studiów dla Ziem Nowych, Instytutem Zachodnim. Podczas powstania warszawskiego służył w Armii Krajowej (Śródmieście Północ – Śródmieście Południe).