Od 8 sierpnia 1944 był spikerem radia powstańczego, nadawał codzienną audycję Dzień walki. Wyszedł z Warszawy z ludnością cywilną. 6 stycznia 1945 ujęty w Krakowie przez funkcjonariuszy gestapo, udało mu się zbiec z transportu do obozu koncentracyjnego. Wyzwolenia spod niemieckiej okupacji doczekał w Zakopanem.

Działalność w latach 1945–1980 Na początku 1945 dołączył do Komitetu Obywatelskiego Polaków Śląska Opolskiego. Celem działalności tej organizacji była aktywizacja Polaków zamieszkujących Niemcy przed II wojną światową, a także pomoc w polonizacji ziem Górnego Śląska do 1939 znajdujących się poza granicami państwa polskiego. Od marca tegoż roku jako korespondent wojenny służył w 1 Armii Wojska Polskiego. Należał do tej grupy działaczy, którzy zdecydowali się na współpracę z nową władzą komunistyczną, uznając, że najważniejsze było, aby tzw. Ziemie Odzyskane (w tym Śląsk) stały się częścią Polski, nie zaś Niemiec. Działacze ci za mniej istotne uważali, jaka ta Polska będzie: socjalistyczna czy kapitalistyczna, suwerenna czy niesuwerenna. Świadectwem jego poglądów był wydana wówczas książka Sprawy Polaków, w której zajął się pamięcią historyczną Polaków. Nawoływał w niej do zaniechania postawy „walczącego patriotyzmu” na rzecz pracy organicznej.