Przekonanie o wadach cielesnych bywa tak dotkliwe, że może popychać do samobójstwa. W badaniach amerykańskich stwierdzono, że myśli samobójcze występują u 78% chorych, a 24–28% podejmuje próbę odebrania sobie życia. Niewykluczone, że samobójstwa chorych z tym zaburzeniem zdarzają się częściej niż wśród chorych na zaburzenia depresyjne, zaburzenia afektywne dwubiegunowe i zaburzenia odżywiania. Większość chorych nie zawiera związku małżeńskiegoStanisław Porczyk, Dysmorfobia. Pomocnik Psychologiczny, 12 kwietnia 2007 (bezpłatny dodatek do „Polityki”)..
W badaniach przeprowadzonych pod kierownictwem dr Katharine Philips na ponad 500 chorych wskazano, na jakich częściach ciała koncentruje się ich uwaga.
Rozpoznanie W klasyfikacji ICD-10, dysmorfofobia należy do zaburzeń hipochondrycznych. W DSM-5, m.in. wraz z zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym, patologicznym zbieractwem, trichotillomanią, została wydzielona do nowej grupy zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych i podobnych.