Kryteria diagnostyczne cielesnego zaburzenia dysmorficznego według klasyfikacji DSM-5 Zaabsorbowanie jednym lub kilkoma spostrzeganymi defektami lub wadami w wyglądzie, które są niezauważalne lub uważane za niewielkie przez innych. W jakimkolwiek momencie trwania zaburzenia, w odpowiedzi na obawy o wygląd, u osoby pojawiały się powtarzające się zachowania (np. przeglądanie się w lustrach, nadmierne dbanie o wygląd, uszkadzanie skóry, ciągłe upewnianie się co do wyglądu) lub powtarzające się myśli (np. porównywanie swojego wyglądu z wyglądem innych).Zaabsorbowanie powoduje klinicznie znaczący dystres lub upośledzenie w społecznej, zawodowej lub innej ważnej sferze funkcjonowania osoby. Zaabsorbowanie wyglądem nie może być lepiej wytłumaczone przez obawy związane z nadmiarem tkanki tłuszczowej lub wagą ciała, u osób, których objawy spełniają kryteria diagnostyczne któregoś z zaburzeń odżywiania.
Należy doprecyzować czy zaburzenie dotyczy muskulatury (dysmorfia mięśniowa): czy osoba jest zaabsorbowana obawą o niedostatecznie silnej budowie ciała lub niewystarczającej muskulaturze. Ten podtyp określany jest również przy zaabsorbowaniu innymi aspektami wyglądu (co często występuje).