czkondidel-mcignobartuchucesi, odpowiadającą z grubsza premierowi.
Następnego roku zwolennicy króla we wschodniogruzińskiej prowincji Kachetii złapali lokalnego władcę Agsartana II (1102-1104), lojalnego trybutariusza seldżuckiego sułtana i połączyli jego władztwo z resztą Gruzji.
Kampanie wojskowe Po aneksji Kachetii, w 1105, Dawid rozbił całkowicie odwetowe siły wroga w bitwie pod Ercuchi, prowadząc wojsko do momentu, który pozwalał mu na ochronę klucza fortec w Samszwilde, Rustawi, Giszi i Lorri między 1110 a 1118.
Zaczęły pojawiać się problemy – jego wyczerpany lud, prowadził wojnę już prawie od 20 lat i potrzebował okresu pokoju na regenerację, jednakże jego szlachta stale przypominała o mieście Tbilisi, którego nadal nie można było uwolnić od arabskiego ucisku. Znów Dawid był zmuszony do rozwiązania tych problemów, nim będzie mógł zająć się odbudową gospodarczą kraju. Postanowił więc zreformować radykalnie armię. W latach 1118–1120 przesiedlił plemię kipczackie, liczące 40 000 rodzin, z północnego Kaukazu do Gruzji. Każda rodzina kipczacka była zobowiązana do wystawienia jednego żołnierza z koniem i uzbrojeniem. Ta silna 40-tysięczna kipczacka armia była całkowicie podległa królowi. Kipczakowie byli osiedlani w różnych regionach Gruzji, niektórzy w Wewnętrznej Kartlii, innym dano ziemie wzdłuż granicy.