Okres powojenny; odbudowa pałacu Rozważania i próby w czasach PRL oraz dwóch pierwszych dekadach III RP Po zakończeniu II wojny światowej władze PRL brały pod uwagę odbudowę zachodniej pierzei placu Saskiego (przemianowanego na plac Zwycięstwa), której część stanowił w przeszłości pałac Saski, jednak bez samego pałacu. W 1946 roku przeprowadzono według projektu architekta Zygmunta Stępińskiego rekonstrukcję ocalałego fragmentu arkad budynku z Grobem Nieznanego Żołnierza, pomyślaną jako „trwała rzeźba architektoniczna”, a w 1947 rozpisano pierwszy konkurs architektoniczny, który wyłonił koncepcję częściowej odbudowy pałacu Brühla i zakończył się realizacją budynku Ministerstwa Obrony Narodowej przy ul. Królewskiej 1 w 1950. Rekonstrukcja całości pałacu Saskiego została formalnie dopuszczona po raz pierwszy w 1972 (po podjęciu decyzji o odbudowie Zamku Królewskiego) w założeniach kolejnego konkursu na zagospodarowanie przestrzenne placu Zwycięstwa, który doprowadził do budowy hotelu Victoria na miejscu pałacu Kronenberga.