mjr (do IV 1942), gen. por. Friedrich Rossum (IV 1942–IX 1943), gen. por. (IX 1943–II 1944) i gen. por. Werner Schartow (II–X 1944).
1 sierpnia 1944 powstańcy warszawscy odcięli znajdującego się w pałacu dowódcę garnizonu warszawskiego, gen. por. Reinera Stahela, od głównych sił niemieckich, ale nie zdołali pokonać doborowych jednostek broniących tego rejonu. Pałac został odblokowany przez oddziały gruppenführera SS Heinricha Reinefartha, które przebiły się tam po dokonaniu rzezi Woli. 19 października 1944 warszawska nadkomendantura polowa Wehrmachtu została przeniesiona do Krakowa w związku z burzeniem Warszawy i realizacją projektu Festung Warschau. W dniach 27–29 grudnia 1944 gmach został wysadzony w powietrze przez oddział Sprengskommando mjr. Wegnera. Ocalał tylko fragment arkad z Grobem Nieznanego Żołnierza, o czym przekonano się po usunięciu gruzów. Według niektórych hipotez fragment ten przetrwał dlatego, że biorący udział w akcji wysadzania pałacu niemiecki żołnierz nie włożył dynamitu w przygotowane wcześniej otwory w tej części budowli z szacunku dla spoczywającego w grobie bezimiennego żołnierza polskiego z cmentarza Obrońców Lwowa.