Można teraz z i wyznaczyć niewiadome i na podstawie otrzymuje się, po przejściu do granicy
Tak więc wektor prostopadły do płaszczyzny ściśle stycznej ma współrzędne
Przez punkt krzywej przechodzą trzy wzajemnie prostopadłe płaszczyzny tworzące trójścian Freneta: ściśle styczna (o wektorze normalnym ) – równanie i , normalna (o wektorze normalnym ) – równanie , prostująca (o wektorze normalnym ) – prostopadła do dwu poprzednich. Jej równanie ma postać
Wektor jest prostopadły do obydwu wektorów i i dlatego muszą być spełnione dwa równania
Rozwiązanie równań i ma postać wzorów
Krawędziami trójścianu Freneta są proste: styczna – o wersorze i równaniu , normalna główna – o wersorze i prostopadła do płaszczyzny prostującej, określona równaniem
binormalna – o wersorze i prostopadła do płaszczyzny ściśle stycznej, określona równaniem
Zachodzą przy tym następujące tożsamości
Krzywizna i torsja krzywej Płaszczyzna normalna do krzywej w jej punkcie opisana jest równaniem
gdzie jest wektorem stycznym do krzywej w punkcie
Przecina ona normalną główną w punkcie o współrzędnych
Po podstawieniu do i uwzględnieniu otrzymujemy wartość parametru
określającą położenie punktu na kierunku normalnej głównej.
Po podzieleniu licznika i mianownika przez i po przejściu do granicy otrzymujemy