Doprowadził do powstania w roku 1578 niezależnego sądu najwyższego w formie Trybunału Koronnego. Sienicki bronił też przepisów o niepołączalności urzędów oraz zaprowadzenia porządku w urzędzie starosty.
Na sejmie lubelskim 1569 roku był gorącym zwolennikiem unii Polski z Litwą. Jako przedstawiciel Korony Królestwa Polskiego podpisał akt unii lubelskiej 1569 rokuAkta Unji Polski z Litwą: 1385-1791, wydali Stanisław Kutrzeba i Władysław Semkowicz, Kraków 1932, s. 341..
Wolna elekcja Sienicki jako przedstawiciel ruchu egzekucyjnego był przeciwnikiem obozu magnackiego. Sprzeciwiał się planom wyboru Habsburga. Na podstawie dostępnych źródeł nie można stwierdzić, kogo popierał podczas pierwszej wolnej elekcji. Po ucieczce Henryka Walezego nakłaniał szlachtę do poparcia „Piasta” (potoczne określenie kandydatów wywodzących się z Rzeczypospolitej). Był inicjatorem elekcji Anny Jagiellonki i Stefana Batorego. Wobec rozdwojenia elekcji zorganizował pieniądze na sprowadzenie Batorego do Polski i doprowadził do jego koronacji.