Helen Jacobs jest jedną z rekordzistek wielkoszlemowych mistrzostw USA. W latach 1932–1935 pozostawała w tym turnieju niepokonana, a w 1936 osiągnęła kolejny finał, ustanawiając serię 28 wygranych pojedynków z rzędu. Obok Chris Evert jest jedyną triumfatorką imprezy cztery razy z rzędu. Pierwszy finał osiągnęła w 1928, przegrywając z Wills. Trzy razy przegrywała decydujące mecze z Alice Marble, ostatni raz w 1940. W 1934 zdobyła na mistrzostwach USA „potrójną koronę” – w finale singla pokonała Sarah Palfrey, grę podwójną wygrała z Palfrey, grę mieszaną z George Lottem. Z pięciu przegranych wimbledońskich finałów pierwszy osiągnęła w 1929 (porażka z Wills). Oprócz utytułowanej rodaczki jej finałową pogromczynią okazała się w 1934 Brytyjka Dorothy Round, a jedyne zwycięstwo na londyńskich trawiastych kortach Jacobs odniosła w 1936, pokonując w trzech setach Niemkę Hilde Krahwinkel Sperling (pod nieobecność Helen Wills). Ostatni finał Wimbledonu w 1938 ponownie przegrała z Wills 4:6, 0:6, grając jednak z kontuzją.