Na mistrzostwach Francji musiała zadowolić się dwoma finałami singlowymi. Także debla nie udało się jej wygrać w Paryżu (była w finale w 1934), zdobyła natomiast cztery tytuły w deblu i mikście na mistrzostwach USA. W 1934 wygrała międzynarodowe mistrzostwa Włoch w Rzymie w grze pojedynczej i podwójnej (w parze z Elizabeth Ryan). Od 1927 figurowała w czołowej dziesiątce rankingu amerykańskiego, w tym na pierwszym miejscu w latach 1932–1935. W latach 1928–1940 była również w czołówce rankingu światowego prowadzonego przez „Daily Telegraph”, w tym jako liderka w 1936.

W latach 1927–1939 występowała w reprezentacji USA w Pucharze Wightman (z przerwą w 1938). Większość edycji Pucharu Wightman z jej udziałem zakończyła się triumfem Amerykanek (1927, 1929 i od 1931). Rozegrała w tych rozgrywkach łącznie 30 meczów (w singlu i deblu).