Szczerze wierząca w bliskie przyjście Chrystusa, Ellen Harmon wraz z innymi millerystami, którzy zostali w tym ruchu mimo niepojawienia się Zbawiciela, modliła się do Boga o wytłumaczenie ich rozczarowania.
Lata późniejsze i jej służba w kościele
mały|Ellen White w trakcie wygłaszania kazania Niedługo po wielkim rozczarowaniu Ellen Harmon poznała swojego przyszłego męża, Jamesa Springera White’a. W roku 1846 wzięli ślub, a Ellen przyjęła wtedy nazwisko White. Wraz z mężem miała czterech synów: Henry'ego, Edsona, Williama oraz Johna.
W trakcie jednej z grupowych modlitw w grudniu 1844 roku, w wieku 17 lat, Ellen Harmon dostała pierwszą ze swoich wizjiWhite, Arthur L. 1985, “Chapter 7 – (1846-1847) Entering Marriage Life”, Ellen G. White: The Early Years, Vol. 1 1827-1862, s 56. Od tamtego momentu, aż do końca swojego życia doświadczyła ok. 2000 wizji i snów, w tym ok. 200 publicznych. Wskazówki, świadectwa, rady i nagany dostarczane jej w wizjach przyjęte zostały przez Kościół Adwentystów Dnia Siódmego jako Boże poselstwa dla jego ludu, które pomóc mają w ogłoszeniu ostatniego ostrzeżenia dla świata, oraz w przygotowaniu ludzi do drugiego przyjścia Jezusa. W trakcie swojej służby, wśród poselstw przekazanych przez nią dla adwentystów znalazły się rady na temat m.in. duchowości, zdrowia, wychowania oraz edukacji.