Należał do Związku Harcerstwa Polskiego i Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego.
We wrześniu 1939 uciekł przed Niemcami do Lwowa. Po agresji ZSRR na Polskę i okupacji miasta przez Armię Czerwoną wrócił w strony rodzinne i został wywieziony na roboty do Niemiec. Zdecydował się na ucieczkę z robót. W początkowym okresie okupacji znalazł zatrudnienie jako wozak w Chorzowie, a następnie pracował jako ładowacz w kopalni „Kościuszko” w Jaworznie. Od 15 marca 1943 należał do Polskiej Partii Robotniczej. Działał w Gwardii Ludowej i Armii Ludowej. W marcu 1943 został dowódcą oddziału GL w Byczynie. Jego oddział przeprowadził wiele akcji wykolejania pociągów. W grudniu tego roku został ranny w potyczce z patrolem niemieckim. W 1944 został dowódcą Okręgu Chrzanów. Pod koniec okupacji był członkiem Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach. Wojnę zakończył w stopniu kapitana ludowego Wojska Polskiego.