Od 1947 członek partyjnych władz powiatowych w Olkuszu oraz wojewódzkich w Rzeszowie i Katowicach. Od 1948 członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od drugiej połowy lat czterdziestych do 1956 pracował w kierowniczych regionalnych strukturach aparatu bezpieczeństwa. Był oskarżany o to, że w końcu lat czterdziestych, pełniąc funkcję zastępcy szefa Urzędu Bezpieczeństwa w Krakowie, własnoręcznie torturował aresztowanych żołnierzy podziemia niepodległościowego w celu wymuszenia zeznań. Od lutego 1951 do lutego 1954 przeciwko niemu toczyło się tajne postępowanie prowadzone przez X Departament Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego pod zarzutem zabicia podczas okupacji przez oddział partyzancki, w którym służył, oficera Armii Czerwonej. Zarzuty nie potwierdziły się. W 1953 ukończył Szkołę Partyjną przy KC PZPR. W latach 1953–1954 odbył w Moskwie dwuletni kurs dla wyższych oficerów bezpieczeństwa. W 1956 ukończył Wyższą Szkołę Wojskową w Moskwie, a w 1960 Akademię Górniczo-Hutniczą w Krakowie, uzyskując tytuł magistra inżyniera hutnika.