Tułów jest kopulasty. Ciało pokrywają włosy i kolce. Jedne i drugie mogą być upakowane gęściej lub rzadziej, w czym dostrzega się istotną zmienność zależnie od podgatunku. Kolce osadzone są w mięśniu panniculus carnosus umożliwiającym zwierzęciu zwijanie się w kulę bądź wczepianie kolców w skałę w szczelinach w razie zagrożenia. Zwierzę może ruszać niezależnie kolcami pokrywającymi różne części ciała, nie gubi jednak ich, inaczej niż jeżozwierzowate. Narządy rozrodcze trudno dostrzec z zewnątrz. Moszna nie występuje w ogóle. Samiec ma natomiast prącie szerokie na 12 mm i długie na 70 mm, z rowkiem u szczytu, a każda z dwu połówek ma jeszcze 2 główki, co nadaje narządowi rozetkowaty wygląd. W przeciwieństwie do większości ssaków występuje zatoka moczowo-płciowa uchodząca do steku, czyli wspólnego ujścia układów rozrodczego, wydalniczego i pokarmowego. Na brzuchu obu płci znajduje się obszar o słabszym owłosieniu. U samicy w trakcie okresu rozrodu formuje się zagłębienie, coś w rodzaju torby. Stekowce nie rozwinęły właściwych sutków spotykanych u ssaków żyworodnych, mają jednak areole wytwarzające mleko, które młode może spijać z futra matki.