Biografia Po zamordowaniu około 627 r. Namriego Lontsena - 32 króla z dynastii Jarlung - na tronie Jarlungu zasiadł jego trzynastoletni syn Songcen Gampo. Początkowo rządził pod kuratelą potężnego ministra z rodziny Mjang. Kiedy dorósł i usamodzielnił się, w bardzo krótkim czasie podbił całe terytorium Tybetu, tereny nepalskie i indyjskie aż do podnóża Himalajów aż po miasto Hoten i granice Chin. Po nawiązaniu w ten sposób bezpośredniego kontaktu z sąsiednimi krajami buddyjskimi, Songcen Gampo postanowił wprowadzić buddyzm do Tybetu jako przeciwwagę dla potężnej grupy kapłanów bön oraz popierających ich panów feudalnych.
Songcen Gampo zawarł szereg małżeństw, umacniających sojusze: najpierw ożenił się z córką wodza tybetańskiego plemienia Mönpa (urodziła mu syna Gunsong Gungcena, który zmarł w wieku 18 lat) i z dwiema kolejnymi Tybetankami, potem z nepalską księżniczką Bhrikuti oraz z Wencheng z cesarskiej dynastii Tang. Bhrikuti i Wencheng były aktywnymi propagatorkami buddyzmu w Tybecie. Ponieważ wyrocznia orzekła, że Tybet opanowany jest przez liczne, złośliwe i szkodliwe demony, jako środek zaradczy postanowiono wybudować świątynie i klasztory buddyjskie, mające chronić przed siłami zła.