Później służył w sztabie Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie. W latach 1930–1932 był słuchaczem Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Z dniem 1 listopada 1932 roku, po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie na stanowisko wykładowcy. 28 czerwca 1933 roku ogłoszono jego przeniesienie do 70 pułku piechoty w Pleszewie na stanowisko dowódcy batalionu. 24 stycznia 1934 roku został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1934 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W czerwcu tego roku ogłoszono jego powrót do Centrum Wyszkolenia Piechoty na stanowisko wykładowcy. Następnie objął stanowisko dyrektora nauk tegoż centrum. W 1938 został dowódcą 36 pułku piechoty w Warszawie. Obowiązki dowódcy pułku łączył z funkcją członka Zarządu Głównego Towarzystwa Wiedzy Wojskowej.
Na czele 36 pułku piechoty walczył w kampanii wrześniowej. Dowodził m.in. w czasie bitwy pod Brwinowem.Bitwa pod Brwinowem @https://ckziumragowo.pl/historia/Bitwa-pod-Brwinowem [ostatni dostęp 27.09.2024].