Niektóre źródła podają też Iran (północny zachód kraju) i Kaukaz, których IUCN nie wymienia.
Ras geograficznych nie wyróżnia się.
Zwierzę według różnych źródeł występuje do wysokości 1000, 1500 bądź 1700 m n.p.m.. Jego siedlisko stanowią wedle IUCN polany w widnych lasach liściastych, tworzonych przez dęby (w Hiszpanii dąbrowa Quercus pedunculata stanowi właściwie prócz wilgotnych łąk jedyne siedlisko tego płaza), buki i graby, inne źródła podają łęgi, dość suche lasy liściaste lub mieszane, jednak na pewno nie iglaste, a rzadziej od lasów łąki i zarośla. Nie zapuszcza się na pastwiska, tereny uprawne, a jeżeli rozmnaża się w zbiornikach śródpolnych, to blisko lasu. Nie musi przebywać w bezpośredniej bliskości wody, ale raczej wędruje po lądzie.
Rozmnażanie odbywa się w niewielkich zbiornikach wodnych położonych w lasach lub na ich obrzeżach, wymienia się stawy, mokradła, bagna, rowy.
Zachowanie Żabę dalmatyńską obserwuje się od lutego do listopada. Wędrówki jej odbywają się i w dzień, i w nocy. Żeruje jednak głównie nocą, a za dnia aktywność zachowuje tylko przy pokaźnej wilgotności. Zwierzę żywi się owadami, skąposzczetami, ślimakami bez muszli. Polowania urządza na roślinach bądź też w ściółce.
W obliczu zagrożenia żaba dalmatyńska próbuje ucieczki swymi długimi skokami.