Obszar Ukraińcy uważali Zakerzonie za ziemie etnicznie ukraińskie, wysuwając argument zarówno znacznego odsetka ludności ukraińskiej na niektórych obszarach, jak i tysiącletnich powiązań tych terenów z „ziemiami ukraińskimi”, identyfikując się tym samym ze spuścizną czasów Rusi Kijowskiej. Argumentem były także nazwy geograficzne.
Na terenie większości powiatów, do których rościli sobie pretensje Ukraińcy (szerząc zasadę „słuszności etnicznej”), ludność ukraińska stanowiła niewielki odsetek ogółu mieszkańców; było tak pod Rzeszowem oraz w powiatach biłgorajskim, chełmskim, hrubieszowskim, krasnostawskim, tomaszowskim i zamojskim, gdzie łącznie zamieszkiwało podczas I wojny światowej 487 343 osoby, z czego 457 500 (94%) stanowili PolacyDane na podstawie statystyki niemieckiej z 1916 roku (najprawdopodobniej ludność żydowska została ujęta podczas spisu jako „Polacy”)., natomiast pozostałe 6% (29 843 osób) to przedstawiciele innych narodowościFlorentyna Rzemieniuk: Unici Polscy 1596–1946, Siedlce 1998, s.