190..

Za „etnicznie ukraińskie” ziemie Ukraińcy uznawali obecne powiaty:

Za swoje ziemie etniczne uważali też wschodnią część województwa lubelskiego, aż po Lublin, z dzisiejszymi powiatami:

Po wyparciu Niemców i zajęciu wymienionych terenów przez wojska radzieckie w ostatnim kwartale 1944 rozpoczęła się akcja wysiedlania ludności ukraińskiej do ZSRR. Akcji tej z wielką siłą przeciwstawiły się jednostki OUN-B, UPA, i SKW, demolując siedziby komisji przesiedleńczych, atakując garnizony wojskowe i posterunki MO, niszcząc infrastrukturę kolejową.

Działalność OUN i UPA zakończyła się po spacyfikowaniu tego terenu w ramach akcja „Wisła” (w 1947) w Polsce oraz analogicznych operacji NKWD na terenie dzisiejszej Ukrainy.

Granice Granice wyznaczały: północną – Biała Podlaska zachodnią – miejscowości Kozły, Horodyszcze, Parczew, Ostrów, Rejowiec, Rakołupy, Różaniec, Cieplice, Dynów, Brzozów, Rymanów, Jasło, Grybów koło Muszyny południową – granica polsko-czechosłowacka wschodnią – granica polsko-radziecka.

Organizacja Zakerzońskiego Kraju OUN Od 1945 roku kolejne szczeble podziału terytorialnego OUN-B w Polsce to: stanica, kuszcz, rejon, nadrejon, okręg i kraj.

„Zakerzoński Kraj” OUN był kierowany przez Jarosława Starucha „Stiaha” i dzielił się na trzy okręgi: