Projekt latawców powstał prawdopodobnie pod wpływem tańca awa-odori.
Produkcja japońskiego papieru czerpanego istnieje w tym regionie od końca XVI wieku, gdy władca Tokushimy objął swoim patronatem uprawę morwy papierowej (Broussonetia papyrifera).
Naczynia ceramiczne ōtani początkowo służyły dla przemysłu farbiarskiego indygo i były bardzo duże. Są one wytwarzane od ponad 200 lat przy użyciu specjalnej techniki, stosowanej do dziś. Przy formowaniu ceramiki o dużych rozmiarach stosuje się metodę ne-rokuro („leżące koło garncarskie”), która polega na pracy w parach. Jeden pracownik kształtuje glinę, a drugi leżąc na podłodze, napędza koło stopą.
Produkcję tkaniny o nazwie shijira oficjalnie uznano w 1978 roku za tradycyjne rzemiosło narodowe. W procesie wytwarzania wykorzystuje się nić farbowaną indygo. Tkanina charakteryzuje się nierówną powierzchnią (shibo) i miękką fakturą. Ubrania z tego niedrogiego, lekkiego i chłodnego materiału bawełnianego były popularne m.in. wśród rolników w okresie Edo.