Poniższa lista definiuje ogólnie każdą ze sztuk: Sztuka wojownika – sztuka ta rozpoczyna podróż ze świata tonala (świat materialny) do świata naguala (duch). Podczas tego stadium wojownik-podróżnik usiłuje zmniejszyć poczucie własnej ważności oraz „gromadzić energię”. Przede wszystkim uczeń jest nakłaniany do podjęcia działań oraz wzięcia pełnej odpowiedzialności za swoje życie. Sztuka podchodzenia – adept sztuki podchodzenia dąży do oczyszczenia i gromadzenia „energii” oraz do wzmocnienia swojej więzi z duchem. Wojownik-podróżnik staje się nieskazitelny poprzez doświadczalne sprawdzanie tego połączenia i porzucanie swoich wątpliwości, akceptowanie swojego losu oraz kontynuowanie swojej podróży na ścieżce serca. Sztuka intencji – kiedy wojownik-podróżnik zgromadzi wystarczającą ilość dodatkowej „energii”, osobistej mocy, aktywowana jest uśpiona druga uwaga. Śnienie staje się możliwe. Wojownik-podróżnik podtrzymuje nieskazitelność, idzie swoją drogą „z sercem” i czeka, aby „otworzyć się na wolność”.