Interpretując wyniki odczynu warto pamiętać o kilku faktach: mieszając równe ilości roztworów o pH 3,5 i 6,5 nie uzyskamy roztworu o pH 5, lecz 3,8; w różnych zakresach skali pH zmiana o taki sam odcinek oznacza różną zmianę kwasowości, np. wzrost pH z 3,0 do 3,2 oznacza spadek stężenia o 3,7 mol/dm³, zaś wzrost pH z 7,0 do 7,2 oznacza spadek stężenia o 3,7 mol/dm³; dodając 1 cm³ kwasu o pH 3,0 do 1 dm³ roztworu o pH 5,0 uzyskamy roztwór o pH 4,96, zaś gdy dodamy taką samą ilość kwasu do 1 dm³ roztworu o pH 8,0 uzyskamy roztwór o pH 6,0 (zmiana o 0,04 lub 2 jednostki pH).
Źródła odczynu gleb Pierwotnym źródłem odczynu gleb jest rodzaj skały z której ona powstała. Jeżeli gleba powstała ze skał „kwaśnych” (np. skały magmowe, ubogie piaski), ubogich w jony zasadotwórcze (, , , ) to będzie miała ona odczyn kwaśny. Jeżeli gleba powstała ze skał „zasadowych”, zasobnych w te składniki (np. skały węglanowe) jej odczyn będzie mniej kwaśny lub nawet zasadowy.
Przyczyny mające wpływ na obniżenie odczynu gleb (zwiększenie zakwaszenia) dzieli się na naturalne i antropogeniczne.