thumb|240px|Organy (z lewej strony) i Zdziary – widok z Polany na Stołach thumb|240px|Górna część Organów (mur skalny) thumb|240px|Organy – widok z Polany na Stołach
Organy – część orograficznie prawych zboczy Doliny Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich. Nazwa jest ludowego pochodzenia. Wyżłobione w wapiennych ścianach rowki i powstałe od spływającej wody smugi na skałach przypominały góralom piszczałki w organach kościelnych.
Pierwotnie Organami nazywano całe zbocze w północno-zachodniej grani Upłaziańskiej Kopy, od dna Doliny Kościeliskiej aż po Białą Turnię. Obecnie nazwą Organy obejmuje się obszar od dna doliny po turnię Rękawica (ale bez tej ostatniej). W tak rozumianym masywie Organów wyróżnia się dwie części: część górna – pionowa ściana ciągnąca się od Zbójnickiego Siodełka po niewielką ściankę po zachodniej stronie Kciuka w Rękawicy. Ściana ta ma formę muru skalnego – jest długa, a jej podstawa opada skośnie, podobnie jak grań, wskutek czego na całej długości ma niemal jednakową wysokość, część dolna – strome zbocze poniżej tej ściany. Znajdują się w nim liczne dziury, chaszcze, turnie, progi i kazalnice.