Sejsmozaur (dosłownie jaszczur wstrząsający ziemią) – rodzaj zauropoda z rodziny diplodoków, obecnie przez większość autorów włączany do Diplodocus. Jego szczątki kopalne pochodzą z górnej jury, z piętra kimerydu (156-151 milionów lat temu).
Rodzaj ten został ustanowiony na podstawie niekompletnego szkieletu odkrytego w 1979 w Nowym Meksyku składającego się z: miednicy, kręgów i żeber oraz rozpoznanej później kości udowej. Odkryto też przy szkielecie szereg kamieni interpretowanych jako gastrolity. Sporządzona w 1991 rekonstrukcja tego zauropoda wskazywała, że miał nozdrza na końcu pyska (chociaż otwory nosowe umieszczone były na czubku głowy), a przednie kończyny miał wydatnie krótsze od tylnych. Długość ciała oszacowano aż na 52 m, a masę na 113 ton.
Później jednak okazało się, że analiza ta była błędna, m.in. z powodu niewłaściwej rekonstrukcji ustawienia kręgów ze środkowej części ogona (kręgi ogonowe 12-19 uznawano wcześniej za 20-27) i że prawdziwa długość zwierzęcia wynosi 33 metry, co i tak czyni go jednym z najdłuższych znanych dinozaurów. Nowe badania pozwoliły oszacować masę na 27 ton, a wysokość na 4 metry.