Wellman), wraz z Jamesem Cagneyem, zrealizowanym dla wytwórni Warner Bros.
mały|James Cagney, Harlow, Edward Woods i Joan Blondell w filmie Wróg publiczny nr 1 (1931) Chociaż sukcesy filmów z jej udziałem wahały się od umiarkowanych do hitowych, aktorstwo Harlow w dalszym ciągu było wyśmiewane przez krytyków – jeden z recenzentów „The New York Timesa”, opisując jej kreację we Wrogu publicznym nr 1, przyznawał: „To niefortunne, że Jean Harlow, której zalety jako aktorki są ograniczone do jej blond piękności, musi nieść dobry udział w filmie”; . Zaniepokojony negatywnymi recenzjami swojej podopiecznej, Hughes wysłał ją w 1931 na wschodnie wybrzeże, aby tam występowała publicznie. Zdaniem Stenna krótka trasa nie była sukcesem, ponieważ Harlow odczuwała lęk przed takimi bezpośrednimi konfrontacjami z widzami.
Platynowa blondynka mały|left|Robert Williams, Halliwell Hobbes i Harlow w scenie z filmu Platynowa blondynka (1931)