Pałacu Elizejskiego), a to i tak tylko nieliczne przykłady bogatego wyposażenia wnętrza dworu.

Sam dom, pomimo bogatych, historycznych wnętrz, został wyposażony w liczne nowoczesne udogodnienia, takie jak centralne ogrzewanie, bieżąca ciepła i zimna woda, elektryczność i system elektrycznych sygnalizatorów do wzywania służby.

Gdy rezydencja została ukończona, baron umieścił w niej swoje kolekcje francuskich osiemnastowiecznych gobelinów, paneli, mebli i ceramiki, angielskich i holenderskich obrazów oraz renesansowych dzieł rzemiosła artystycznego. Wysmakowanej elegancji wnętrz dworu dopełniały ogrody pełne posągów, altan i pawilonów.

Po śmierci barona Ferdinanda w 1898 r., dom przeszedł na własność jego siostry Alicji de Rothschild, która za swego życia wzbogaciła znacznie kolekcje zebrane w Waddesdon, a zbiór renesansowych dzieł rzemiosła artystycznego przekazała British Museum jako depozyt. Po jej śmierci w 1922 roku dwór odziedziczył jej bratanek James Armand de Rothschild, przedstawiciel francuskiej gałęzi rodziny Rotschildów, który wniósł do kolekcji znajdujących się w Waddesdon liczne dzieła sztuki odziedziczone po swoim ojcu baronie Edmondzie Jamesie de Rothschild z Paryża.