Przegrał dwa mecze ze swoim następcą Laskerem.
W 1883 roku Steinitz zamieszkał w Nowym Jorku, w 1888 roku otrzymał amerykańskie obywatelstwo, wcześniej reprezentował Austro-Węgry.
W dniach 15.3 – 26.5. 1894 roku doszło do meczu Steinitz – Lasker, w którym wyraźne zwycięstwo 12 : 7 odniósł Lasker i on został nowym mistrzem świata. Mecz rewanżowy w Moskwie (7.11. 1896 – 14.1.1897) zakończył się przekonującym zwycięstwem (12,5 : 4,5) nowego mistrzaKrzysztof Pytel: Wilhelm Steinitz ... 1990, s. 20 nn..
Steinitz sukcesy osiągał dzięki wielkiej ambicji i konsekwentnej, żmudnej pracy, Wdawał się często w spory z innymi szachistami, również na łamach prasy. Początkowo grał jak szachowi romantycy, preferując ofensywny styl gry. W latach 70. XIX wieku stał się zwolennikiem stylu pozycyjnego, tworząc spójny wzór gry pozycyjnej, nieefektownej, ale za to skutecznejBill Price: Historia szachów w 50 ruchach. ... 2021, s. 119 n..
Pod koniec życia Steinitz wpadł w kłopoty finansowe i zdrowotne. W styczniu 1900 trafił do kliniki psychiatrycznej, a potem do przytułku dla chorych psychicznie. W Nowym Jorku jego żona i dwie córki cierpiały biedę. 12 sierpnia 1900 w wieku 64 lat Wilhelm (William) Steinitz umarł na atak sercaKrzysztof Pytel: Wilhelm Steinitz ... 1990, s. 24..