Kult Mari nie grała w baskijskiej mitologii takiej roli jak Zeus w mitologii greckiej czy Jowisz w rzymskiej. Nie wznoszono jej świątyń, nie miała też własnych kapłanów. Czczono ją tylko w razie potrzeby, na przykład dla wybłagania opadów deszczu. Wtedy przed jej jaskiniami organizowano rytuały taneczne, ofiarowywano barany lub monety.
Wierzenia i przesądy Gdy Mari myła twarz lewą nogą, gradobicie niszczyło zboże w Dolnej Nawarze; pobyt Mari w Anboto wywoływał obfite deszcze, burze i silne wiatry; pobyt w Alona wywoływał susze; pobyt w Aketegi wywoływał burze z piorunami; gdy przebywała na górze Otoyo, nad szczytem unosiła się pojedyncza chmurka, znak, że Mari "napaliła w piecu".
Bibliografia Jorge Ruiz Lardizabal, Mity, wierzenia i obyczaje Basków, Pruszków 2002 ()
Kategoria:Baskijskie boginie Kategoria:Bóstwa przyrody