Mimo że od dawna wiedziano o niej, po raz pierwszy weszli do niej dopiero w grudniu (w zimie poziom wody jest zwykle najniższy) 1955 r. grotołazi Maciej Kuczyński i Andrzej Ostrowicz po rozkuciu wąskiego przejścia. Zbadali początkowy odcinek jaskini.
W 1979 r. grotołazi Wojciech Przybyszewski z Warszawy i Wojciech Wiesław Wiśniewski z Krakowa pokonali pierwszy syfon i odkryli dalszy ciąg jaskini.
W 1980 r. zespół Speleoklubu Warszawskiego po przejściu pierwszego syfonu dotarł do kolejnego zwężenia po przebyciu kilku innych syfonów.
W lutym 1981 r. Izabella Luty i Marek Rekus przy użyciu sprzętu nurkowego przebyli dalsze 100 metrów korytarzy. Stan wody był wówczas wyjątkowo niski, a ciągi poznane wcześniej – prawie suche. Izabella Luty sporządziła wówczas plan i opis jaskini.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jaskinie polskich Tatr Kategoria:Jaskinie Tatr Zachodnich