Historia Od stuleci były hodowane w górskich regionach Szwajcarii. Najstarsza znana wzmianka o tych koniach, których nazwa wywodzi się od płaskowyżu Freiberg, położonego na zachodnim krańcu Jury Szwajcarskiej, pochodzi z 1315 roku. Rasa ta została ukształtowana w warunkach górskich, co wpłynęło na jej cechy użytkowe. Przez wiele pokoleń stanowiły podstawę taborów jucznych , a jednocześnie były szeroko wykorzystywane w niewielkich gospodarstwach górskich.
Rasa powstała w wyniku krzyżowania miejscowego konia z regionu Berneńskiej Jury z końmi rasowymi. Już od połowy XIX wieku na ukształtowanie konia freiberskiego istotny wpływ miały przede wszystkim konie angielskiej pełnej krwi, konie anglonormańskie, a także konie ardeńskie i arabskie, jak również hackney. W XIX wieku w hodowli stosowano krzyżowania z różnymi rasami zimnokrwistymi. Hodowla w czystości rasy tego konia prowadzona jest od około 1900 roku. Pod względem hodowlanym koń freiberski, podobnie jak einsiedler, pozostaje silnie ukształtowany przez wpływy normandzkie. W obrębie rasy wykształciły się dwa zasadnicze typy: masywniejszy, cięższy, o silniejszym umięśnieniu, oraz lżejszy, bardziej szlachetny.