Stanisław Kozicki herbu Lubicz (ur. 5 kwietnia 1876 w Łępicach, zm. 28 września 1958 w Polanicy-Zdroju) – polski polityk i publicysta ruchu narodowego, współpracownik Romana Dmowskiego, w latach 1923–1924 prezes Zarządu Głównego Związku Ludowo-Narodowego, poseł na Sejm I kadencji i senator II i III kadencji w II RP z ramienia Związku Ludowo-Narodowego i Stronnictwa Narodowego.
Życiorys W latach 1894–1896 studiował na w Berlinie (Landwirtschaftliche Hochschule Berlin), gdzie do jego profesorów należał botanik Ludwig Wittmack, następnie przez rok odbywał praktykę rolniczą w Polsce i zdał egzamin z agronomii. W 1899 uzyskał doktorat na Wydziale Filozofii Zjednoczonego Uniwersytetu Fryderyka w Halle i Wittenberdze na podstawie rozprawy Versuch über die Saatweite des Körnermaises (Eksperyment dotyczący szerokości siewu kukurydzy na ziarno).
W 1899 roku wstąpił do Ligi Narodowej, a w 1902 roku przystąpił do Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego. W kwietniu 1904 był współorganizatorem unickiej pielgrzymki do Rzymu. Był w grupie przyjętej na audiencji przez papieża Piusa X.