Akt pierwszy Przed katedrą Notre-Dame pojawia się poeta Gringoire, informując publiczność, że za chwilę obejrzy historię wielkiej miłości i pożądania rozgrywającą się u schyłku średniowiecza. Śpiewa też o mijającym czasie strzelistych katedr. Po chwili plac przed kościołem zaludnia tłum cyganów, żebraków i włóczęgów, których przywódca Clopin błaga zarząd katedry o azyl i wieszczy fatalny koniec cywilizacji, która nie zna litości dla najbiedniejszych. Jednak archidiakon Frollo odmawia otwarcia drzwi i nakazuje kapitanowi Febusowi, dowódcy oddziału łuczników, rozpędzenie zbiegowiska. W zamieszaniu Febus wpada na piękną cygankę Esmeraldę i jest olśniony jej urokiem. Nie może z nią jednak długo rozmawiać. Dziewczyna ucieka do Clopina, swojego przybranego ojca, który ostrzega ją przed uleganiem czarowi mężczyzn. Febus w tym samym czasie śpieszy na spotkanie ze swoją narzeczoną Fleur-de-Lys i obiecuje jej radosną przyszłość.