Gringoire opowiada archidiakonowi, z którym znają się od lat, swoją przygodę na Dziedzińcu Cudów. Tymczasem na placu przed Notre-Dame tłum zbiera się, by obejrzeć karę pręgierza. Karanym jest Quasimodo, skazany za próbę porwania Esmeraldy. Wśród szyderstw tłumu dzwonnik błaga o coś do picia. Na to wezwanie odpowiada Esmeralda, podając mu wodę. Quasimodo, Frollo i Febus zachwycają się urodą cyganki i modlą o możliwość spędzenia z nią nocy. Gdy tłum rozchodzi się, Quasimodo zaprasza Esmeraldę do zamieszkania w katedrze i obiecuje, że zawsze będzie się nią opiekował. Esmeralda modli się w pustym kościele, po czym zasypia. Archidiakon, szaleńczo zakochany w cygance, obserwuje ją i podsłuchuje termin nadchodzącej schadzki z Febusem. Następnie wychodzi na ulicę i udając widmo mnicha podąża śladem żołnierza idącego na to spotkanie. Wchodzi z nim do wynajętego na schadzkę pokoju, a gdy Febus bierze Esmeraldę w objęcia, zadaje mu cios sztyletem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Notre-Dame de Paris (musical) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.