Dokonał tego sam w Nieświeżu, a efektem była wydana w 1572 Biblia nieświeska, którą posługiwali się przede wszystkim bracia polscy. Pozostali protestanci (głównie kalwini) nadal używali Biblii brzeskiej, aż do czasu, gdy w 1632 wydano poręczniejszą Biblię gdańską, która w dużej mierze opierała się na tekście Biblii brzeskiej opracowanej od nowa przez Daniela Mikołajewskiego.

thumb|left|350px|Imię „Jehowáh” w Exodus 6:3 w Biblii brzeskiej Choć w drugiej połowie XVI wieku Biblia brzeska cieszyła się dużą popularnością i miała możnych wydawców, nie wywarła tak dużego wpływu na społeczeństwo i język polski, jak jej angielskie czy niemieckie odpowiedniki. Miała na to wpływ kontrreformacja. Syn fundatora Biblii brzeskiej, konwertowany przez jezuitów na katolicyzm Mikołaj Krzysztof Radziwiłł, jako pokutę za „grzechy ojca-heretyka” postanowił wykupić i zniszczyć wszystkie egzemplarze Biblii brzeskiej. Mimo iż wydał na ten cel ogromną sumę 5000 dukatów (czerwonych złotych), nie udało mu się zniszczyć wszystkich egzemplarzy. Tę większość biblii, które wykupił uroczyście spalił na rynku w Wilnie.