Technika nalotów Mistele latały zazwyczaj w grupach złożonych z kilku samolotów. W akcjach brały udział samodzielnie lub były eskortowane przez myśliwce. Lot bojowy odbywał się na wysokości 1500–1600 metrów. W odległości około 3 km od celu następowało przygotowanie do ataku. Po zbliżeniu się na odpowiednią odległość, gdy pilot myśliwca zobaczył obiekt w wizjerze celownika następowało uruchomienie mechanizmu sprzęgającego aparaty celownicze obu samolotów. Automatyczny pilot bombowca złożony z układu żyroskopów ustawiał się na wyznaczony kierunek. Następnie pilot myśliwca wchodził Mistelem w lot nurkowy pod kątem 30 stopni i odłączał nosiciela. Bombowiec wypełniony materiałem wybuchowym i zaprogramowany leciał samodzielnie, a myśliwiec wracał do bazy lub służył za eskortę w ostatniej fazie nalotu.
Wersje zestawów Mistel Wersje prototypowe i szkolne Mistelschlepp – Klemm Kl 35B i DFS 230 + Junkers Ju 52/3m Mistelschlepp – Focke-Wulf Fw 56 i DFS 230 + Junkers 52/3m Mistelschlepp – Messerschmitt Bf 109E-4 i DFS 230 Mistel – Focke-Wulf Ta 152H i Junkers Ju 88G-7 Mistel 3b – Focke-Wulf Fw 190A-8 i Junkers Ju 88H-4 Mistel 3c – Focke-Wulf Fw 190F-8 i Junkers Ju 88G-10