Inaczej rzecz miała się z automatycznym celownikiem wizyjnym projektu Siegfrieda Holzbauera. Ten wzbudził ogromne zainteresowanie. Został skopiowany i stał się podstawą późniejszych systemów samonaprowadzających.
W latach 1943–1945 Niemcom udało się zbudować około 250 Misteli różnych wersji.
Zastosowanie bojowe Pierwsze loty bojowe Misteli Jedyną jednostką lotnictwa niemieckiego, na której składzie na początku znajdowała się nowa broń, był IV dywizjon pułku KG 101 dowodzony przez kpt. Horsta Rudata. Pierwsza akcja bojowa z użyciem Misteli miała miejsce 24 czerwca 1944 roku. Jeden egzemplarz tego zestawu miał zaatakować wojska inwazyjne aliantów na wybrzeżu Normandii. Akcja się jednak nie udała, gdyż niemiecki pilot napotkał po drodze do celu myśliwiec RAF-u i był zmuszony odczepić latającą bombę i zawrócić do bazy, aby uniknąć zestrzelenia. Druga próba podjęta w nocy z 24 na 25 czerwca 1944 roku zakończyła się sukcesem. Cztery Mistele z IV/KG 101 dosięgły celu i zatopiły statki zacumowane na redzie u ujścia Sekwany.
Kolejne użycie 6 Misteli nad ranem 25 czerwca 1944 w nalocie na port w Cherbourgu nie było już tak spektakularne. Tylko trzy maszyny doleciały do celu, reszta została zestrzelona.